close
close

Het doek valt voor Trojka Toneel. Laatste optreden in Soest

“Dat vind ik wel genoeg. We moeten stoppen bij de top”, herinnert Dick Nijman (75) zich aan de keukentafel van Corien Ottes (68) in Hilversum aan de 36 jaar Trojka Theater.

Nijman richtte in 1988 samen met regisseur Wim Wiertz Trojka Toneel op. “Ik stond al een aantal jaren op het podium en ontmoette Wim bij Toneelgroep Tobo. Spelers van andere verenigingen konden destijds niet worden uitgeleend. “Wij vonden het maar stom, je moet gewoon de beste speler voor een rol kiezen.”

Russische literatuur

Ontevreden besluiten ze zonder al die regels hun eigen club, het Trojka-theater, op te richten. De naam verwijst naar Nijmans liefde voor de Russische literatuur. Van Kameleon in Amsterdam werd het een permanente speeltuin. “We spelen daar al jaren en we speelden er ook voor het eerst ‘Baked Seagull’. De Kameleon was een warme duik met een geweldige bemanning. Dat veranderde toen veel monteurs vertrokken en de huur verdrievoudigde.” Ottes trad twaalf jaar geleden in dienst, toen Wiertz met pensioen ging.

Al die jaren heeft Nijman op het toneel gestaan, aangevuld met acteurs die goed passen in de andere rollen in het stuk. Af en toe neemt hij de rol van regisseur op zich. Zij vertegenwoordigen onder meer ‘Spiegels’ van Dimitri Frenkel Frank, ‘Death and the Girl’ van Ariël Dorfman en ‘Familie’ van Maria Goos.

Corien Ottes en Dick Nijman, ‘Spiegels’ van Dimitri Frenkel Frank, 2019.© Foto Peter Leydekkers

“Ik denk dat ik een goede carrière als acteur heb gehad. Of eigenlijk twee carrières: als acteur en in de medische wereld, waar ik van operatiekamerbroer naar operatiekamermanager ging.” Wat is voor hem de magie van het podium? “Iedereen is met zichzelf bezig, maar ook met anderen. Iedere keer is het weer spannend en het is de vraag of het goed gaat.”

“Ik noem mezelf een theateracteur, nooit een acteur. Ik vind acteur een mooier woord”, zegt Nijman. “Maar je hoeft het niet te spelen, je moet het zijn. Daarom is een acteur beter”, ontkent Ottes.

publiek acteur

Nijman omschrijft zichzelf als publieksacteur en legt graag contact met het publiek. “Ik weet nog dat we met ‘Women No Problem’ in Haarlem waren en ik mijn hand opstak, mensen diep in de ogen keek en het publiek begon te lachen. Of begin bewust steeds zachter te praten totdat je ziet dat het publiek naar voren leunt. “Dan weet ik dat ik de aandacht heb.”

Lachen

Soms is acteren gewoon hard werken. Dan lukt het niet om het juiste ritme of de juiste swing te krijgen. “Soms zie je dat als je de kamer inkijkt”, zegt Ottes. Of die keer dat een vrouw op de eerste rij heel snel in slaap viel en de rest van de show bleef slapen. Nijman kan er nog steeds om lachen.

De boodschap van ‘Fried Seagull’: Als je dood bent en terugkijkt op je leven, heb je je dan zorgen gemaakt over de juiste dingen? Nijman speelt in de heropleving dezelfde rol als in 2014, toen ze het stuk voor het eerst uitvoerden. “Die rol past beter bij mij. In het geval van Leo laat hij zich met overgave meeslepen door de dood. Lex (Jacques-Hein Vermolen) is veel rebelser en Louis (Peter Philipsen) is degene die aan het woord is.”

problematische relatie

Dit keer speelt Linda Andriesse de rol van een herbergier die de nieuwe doden verwelkomt met een drankje en een hapje.

Hij beschouwt ‘Below the Rivers’ als een van de mooiste stukken die hij ooit heeft uitgevoerd. Over een vader met een zoon en hun problematische relatie.

Magie

Na de dood van hun vader hebben ze een gesprek dat ze tijdens hun leven nooit hebben gehad. Nijman voert het stuk twee keer uit, de eerste keer als zoon met Wim Wiertz als vader en de tweede keer als zoon. “Het had iets magisch, alles klopte, het publiek was ontroerd”, blikt Nijman terug.

Als zwanenzang kiest hij echter ‘Baked Seagull’ van Het Volk. “Het is leuker om met een glimlach te vertrekken”, legt hij uit. “Het is een zwaar onderwerp, maar Het Volk weet er iets leuks van te maken. We hebben de vorige keer ook veel gelachen.”

Ottes ging daarna verder met regisseren voor andere verenigingen. ‘Misschien neem ik een jaar vrij. Ik speel ook saxofoon, maak veel foto’s of misschien ga ik weer schilderen.” “Zingen in een koor”, deelt Nijman zijn toekomstplannen. “Of gewoon lekker fietsen.”

Waar en wanneer

Trojka Toneel, ‘Baked Seagull’ van Het Volk, vrijdag 5 april om 20:15 Artishock Soest, artishock-soest.nl,

Zondag 7 april, 15.00 uur Polanentheater, Amsterdam, polanentheater.nl, vrijdag 12 april, 20.30 uur Stad Wesopa, Weesp wesopa.nl en zondag 14 april, 14.30 uur Theater Kleintje Kunst, Hilversum Theaterkleintjekunst .nl.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *